Act Local, Think Global: Google on VRTnieuws-2020

Terwijl de laatste herfstzon de laatste dagen van oktober probeert op te fleuren, verzamelen tientallen journalisten van de openbare omroep in Antwerpen om er te brainstorm over de toekomst van de journalistiek en de rol van de VRT in het medialandschap; klaarstomen voor 2020 heet dat. Eén van de interessante sprekers die ik er ontmoet is Thierry Geerts, landelijk directeur van Google.

thierry-geerts"Is TV dood vraag ik hem achteraf?" "Neen, natuurlijk niet, zegt hij met een brede glimlach, maar het is niet meer de belangrijkste speler". Uiteraard niet, dat is onder meer google. Het bedrijf dat eind jaren negentig begon als een zoekmachine en vandaag een miljardenbedrijf is geworden dat online en ook meer en meer offline (alhoewel, The Internet of Things, weet u) een greep op ons alledaagse leven aan het krijgen is.

"Google zal nooit nieuws maken", zei Geerts even voordien in zijn keynote. "Nieuws zal altijd worden geproduceerd door spelers als de openbare omroep en anderen, zoals Vice News. Maar journalisten moeten hun producten meer afstemmen op het internet. And we make the web work for news.

We staan eigenlijk nog maar aan het begin van het internet. Er gaat nog veel gebeuren. Er zijn nu al 7 miljard toestellen geconnecteerd met internet. Dat is een potentieel publiek voor de VRT. Ik geef een voorbeeld: als dit land er 500 dagen over doet om een regering te vormen, dat is dat wereldnieuws. Mensen overal ter wereld zijn hierin geïnteresseerd. De VRT kan dat nieuws in verschillende talen en op verschillende manieren brengen en wij bij Google kunnen het platform zijn. Tegen 2020 wordt verwacht dat 5 miljard mensen het internet gebruiken en hopen we 50 miljard toestellen online te hebben. Onder meer door The Internet of Things".

Act Local, Think Global

Net dat Internet of Things zal ervoor zorgen dat nog meer mensen op verschillende manieren informatie krijgen of kunnen opvragen. Zo is bijvoorbeeld de slimme thermostaat van Google, Nest, nog maar het begin van een wereld die voortdurend online en geconnecteerd zal zijn. Het begin van hoe het internet der dingen de manier waarop we leven, informatie krijgen en data leveren, zal beïnvloeden. Geerts:" Die voorwerpen leren van ons gedrag en stemmen hun verbruik of op de gebruiker. Daarnaast kan een omroeporganisatie ook nieuws leveren op het scherm van diezelfde thermostaat. Hetzelfde met wearables als smartwatches. Je kan nieuws opvragen op je telefoon en je kan zelf kiezen welk soort nieuws. Bij het aperitief wil je misschien geen slecht nieuws horen over de oorlog in Syrië, maar misschien 's ochtend bij het ontbijt wel. De gebruiker bepaalt, de nieuwsorganisatie denkt na over hoe je nieuws brengt en naar wie op welk moment. Nieuws wordt relevanter, maar alleen als het gebracht wordt op het juiste scherm".

 

6a00d8341bfb1653ef01a3fd260b65970b-800wi

 

YouNews

"En neen, we denken er voorlopig niet aan om met YouTube (waarvan Google eigenaar is) nieuws te gaan maken. Alhoewel video het allerbelangrijkste zal worden. Het televisiegebruik is vandaag in vergelijking met 2010 gezakt van 47 naar 38 procent. Het digitale nieuwsgebruik is gestegen van 25 naar 43 procent. Video leeft meer dan ooit, maar niet op televisie. Op YouTube worden er elke dag 4 miljard video's bekeken. Maar YouTube is vooral een 'HoeTube': mensen zijn veel op zoek naar 'How To'-video's. Hoe los ik wiskundige problemen op? Hoe installeer ik mijn smart tv? En daarin past nieuws ook wel. Mensen zoeken oplossingen en kader. Ook een beetje het uitgangspunt van constructive journalism. Overal hoor je dat het crisis is, maar in vergelijking met honderd jaar geleden leven we drie keer langer, is de kindersterfte tien keer minder en de levensverwachting verdubbeld. Mensen willen ook dat nieuws zien. En ook dat scoort op YouTube".

 

Het veelvoud aan schermen en geconnecteerde gebruikers zal ook ons, journalisten/reportagemakers/storytellers blijven uitdagen. In die oneindigheid van schermen die open staan, zullen sterk vertelde verhalen er blijven uitspringen. En het schept ook perspectief. Het nieuwsgebruik blijft maar groeien, misschien niet op de klassieke manier, maar het toont wel dat sterk verhalenvertellers meer dan ooit nodig zijn.

"Wat een vogeltje mij influisterde"

Als je in San Francisco rondloopt, dan zie je ze met honderden om je heen: De Biz Stone-ssen van Silicon Valley. Ze houden zich op in co working offices als Rocketspace of zitten van 's morgens tot ' s avond in trendy koffiebars te werken aan hun start ups in de hoop de nieuwe Mark Zuckerberg te worden en die ene app uit te vinden die opnieuw een frisse wind doet waaien doorheen de miljoenen smartphones en wireless verbindingen overal ter wereld. Biz Stone (echte naam Chrisopher Isaac Stone) was zo iemand. Hij vond de naam Biz Stone uit als online alter ego. Na omzwervingen bij onder meer Google vindt hij op een dag tijdens een zogenoemde hackaton een systeem uit dat de voorloper van twitter is. Op dat moment, beginjaren 2000, is twitter een statusupdatesysteem waar je met je gsm sms'jes naartoe stuurt. 140 tekens. We weten intussen allemaal hoe het verder is gelopen.

Biz Stone neemt je in deze mini-autobiografie mee achter de schermen van Silicon Valley, de groei van Twitter en de filosofie die het bedrijf hanteert. We ontdekken energieke, soms ratelende jongeman die vertelt hoe moeilijk om boven water te blijven in Silicon Valley, maar tegelijkertijd je leven kan veranderen als je op dat ene idee stuit dat miljoenen dollars waard blijkt te zijn.

"Wat een vogeltje mij influisterde" is een roadtrip door The Bay, meer nog dan dat het hoogstaande en verplichte literatuur is. Maar het is op z'n minst interessant voor al wie met tech start ups bezig is. Maar nog interessanter, zeg maar reflecterender, zijn de citaten die Stone ons af en toe meegeeft. En die je doen nadenken over creativiteit en niet opgeven. Achter de storytelling dus.

 

Enkele ideeën.

 

[quote text_size="large"]

Dit is een nuttige oefening bij elk probleem of idee. Visualiseer alles waarvan je wilt dat het in de volgende twee jaar voor je gebeurt.
 Wat is dat?
 Ik wil mijn eigen ontwerpbureau maken.
 Ik wil mijn eigen start-up opzetten.
 Ik wil een poezenfilmpje maken dat een hit wordt op YouTube.
 Laat dat idee in je hoofd sudderen terwijl je op je werk zit of een eindje wandelt. Kom niet met iets heel bijzonders. Als je je een idee vormt en dat gewoon in je achterhoofd houdt, begin je onbewust iets te doen waarmee je stappen zet in de richting van je doel. Het werkt wel min of meer.
 
Men zegt wel dat succes een combinatie is van hard werken en geluk hebben en in sommige gevallen is geluk het stukje dat je niet in de hand hebt. Maar als je kansen voor jezelf creëert, gaat je slagingskans in de loterij enorm onhoog.
 
Je droom uitvinden is de eerste en grootste stap op weg om het allemaal te laten uitkomen.
 
Ik kan niet werken aan iets waarin ik niet geïnteresseerd ben. Toen ik een keer op de middelbare school een werkstuk moest schrijven voor het vak politiek, blokkeerde ik helemaal. De onderwerpen waren saai en ik kon mezelf maar niet aan het werk krijgen. Ik zou voor het vak zakken of een slecht cijfer krijgen, tenzij ik iets kon verzinnen waardoor ik plezier in die opdracht kreeg. Toen ik besloot ik dat ik zou schrijven over waakzaamheid en daarbij Batmanstrips zou gebruiken als mijn primaire materiaal. Zodra ik dat onderwerp dat mijn volle belangstelling had, schreef ik het stuk in één keer.
 
Eén van de eerste beslissingen die we in verband met Twitter hebben genomen, iets wat nooit veranderd is, is dat een boodschap beperkt blijft tot maximaal 140 karakters.
 Beperking inspireert tot creativiteit.
[/quote]

 

"Wat een vogeltje mij influisterde" is uitgegeven bij Businesscontact.

The BBC 5 shot rule

Elke scene heeft een begin, een midden en een einde. Iemand komt een lokaal binnen: film de hele handeling van het moment dat hij binnenkomt en terug vertrekt. Dat wil nog niet zeggen dat je de hele handeling later ook in montage zal gebruiken uiteraard. Maar wat je niet hebt, kan je ook niet weggooien... Het einde van een scene is vaak ook de afronding van de en gedachte van een personage en we zijn klaar voor iets nieuw. Zorg binnen de scene ook voor genoeg beeldvariatie. Voor basisscenes heb je de BBC 5-shot sequence rule. Het leert je in sequenties denken, maar ook rekening houden met montage. Eén beeld is niet genoeg om het in montage te redden. (Althans niet bij nieuwsverslaggeving. Reportage en documentaire is een andere discipline, maar ook daar geldt deze regel).

We nemen een heel eenvoudig voorbeeld; stel dat je iemand filmt die een brief aan het schrijven is:

Film:

1. een close up van de handen

2. een close up van de pen

3. een medium shot waarbij je in het beeldkader zowel het gezicht van de schrijver zoiets als de pen

4. een wide shot waarbij je ook de omgeving ziet

5. en hier voegen ze zelf een variatie aan de BBC-regel: wees creatief, neem een gewaagd shot. experimenteer. Durf te dekadreren. Een travel misschien... want stel dat je in montage de bovenstaande shot niet nodig hebt, dan zijn we er zeker van dat je dit shot gaat gebruiken...

 

Hieronder vind je een voorbeeld:

Screen Shot 2014-10-12 at 11.39.14bron: Andrew Lih

 

Dit is een voorbeeld uit de oude doos:

[embed]https://www.youtube.com/watch?v=EMMT4bbWo8k[/embed]

10 storytelling tips

Hoe maak je je verhaal beter? Tien Tips: Read them also om medium.com

 

When I am talking to students or experienced journalists about storytelling, much of them have the same questions: how to start their story and get it better. Maybe you are setting your first steps in broadcast/multimedia journalism or you might have been creating stories for many years now, I think storytelling can be brought back to ten cliffhangers you can use when you are researching, shooting or editing your story. Storytelling is not only creating a short doc that touches people, it is also about rethinking what we, visual journalists, are doing every day.

howto STORY:

1. What is the story about?

Seems obvious right? But it is so important to determine what your story is about. Who are you going to interview? Write down in one sentence a pitch for your story. In daily broadcast journalism you are facing tight deadlines. They force you to make choices. Be confident, trust your own judgement. When you have really hot news, it is obvious what your main focus is. Sometimes you have to create that focus. Rely on your experience.

2. Focus

Find an angle, find your focus. And stick to it. One thought per story. In a story there can be many angles. What is the most important one, the most compelling one?

3. Make a shot list.

When something is happening in front of your camera, you’ll film the story and while editing you can pick the goods shots and make a story out of them. Start with the most vivid image, the best scene, that will draw the viewer in your story.

But it also happens a lot that you sit at your desk, you have all the information, but you have to create the images and scenes. What are the shots your really need, you have to have to tell your story. Write them down. Be creative, what do yo need to show your viewers something. How can the connect with the text you will write.

4. conflict

A story is really interesting when there is a conflict.

- Somebody wants something, but can’t have it.

- A conflict of interest, different opinions.

Think of who your main character is and can he solves this problem. Of course these ‘conflicts’ are more important for a long story like (short) docs than stories you make for the evening news. But still. In the end it is all about people. The might win or lose something.

5. Try to find the Universal Connection

Something Bob Sacha reminded me about. Stories are about emotions we all know; happiness, try to overcome something, fear, hope, winning losing, loving, hating. What can you add to the story the viewer can ‘touch’. Show him or her a story he or she can connect with. A main character who elicits aversion or on the other hand who can inspire your audience. What is in it for me? What can I learn as a viewer?

6. Natural Sound

Let your character tell the story, avoid too much voice over. You, as a journalist are less important than you character. Sometimes people forget it… Besides that, there is a lot of natural sound; wind, cars, people chattering, doors open and close… everything around us….

While filming, reporters sometimes forget that. But what is the use of a sound engineer, if you don’t use him.

The use of natural sound is important for the pacing of your story, the rhythm.

Don’t tell too much, show! See this example from filmmaker Travis Fox.

7. An ongoing story

Nothing is more boring than a talking head (most of the times). But it is not easy to find an alternative. Sometimes you don’t have, certainly when you shoot a story for the 7 o’ clock news.

But whenever possible, let your main character do something. Let him show the problem, take him into the action. Again, show and (don’t) tell.

For longer stories you can be more creative; are you shooting some kind of road movie; it’s clear what your ongoing action is.

Is your character creating something…

But again, what is there what you character can do and show us.

8. Pacing

How fast are you gonna tell your story? How do you spread your information, what’s the rhythm of your interview combined with voice over and the natural sound. Don’t give away all your information in the beginning. Think about it. And rethink.

How do you start? A compelling part of the interview or that one great shot you have.

Think about plot points, twists in your story.

Look at this story, found on the website of the New York Times. It is about a teacher, but…

Take your time to tell the story, but while editing, most of the time it is something you feel.

9. Writing

Ok, show, don’t tell. But still, if you have to tell ‘write for the ear’.

Avoid long sentences. Avoid writing exactly what you see. First the image, than the text. Avoid writing about something completely different than what you see.

One thought per sentence, short, no jargon, not too familiar. Write as you would tell it to somebody.

10. Have fun

It is great to tell stories, journalism will never die -printm but there are a lot of multimedia alternatives. Challenge yourself. Get to know the skills first and experiment. Forgot all the tips above and be creative.

The Power of Story

The guys from Park&co, a creative agency from Phoenix, Arizona, have put a downloadable workbook on their website. Anyone who wants to make a story, should try it. It is really helpful... and FREE!

 

Screen Shot 2014-10-07 at 21.27.54

It's about the hero, the conflict, the ongoing story, the resolution.

Tips who could make your story better.

Click here to get the workbook.

 

Screen Shot 2014-10-07 at 21.34.28

 

 

50 mg is not enough

One of the people we interviewed for the book is the New York based video journalist Bob Sacha whom I met during my time at the City University of New York. Bob is teaching 'video storytelling for the web' and creates most of the time stories with no voice over, focusing on online usage. But is also a universal way of telling compelling stories. Bob was the one who spoke to me about the universal connection (you'll read all about it in the book). One dag Bob showed me a story he made for OpenSocietyFoundations. "5o mg is not enough" is a story about Vlad.

Vlad is suffering from incurable brain cancer. Despite his chronic pain, doctors in Ukraine are only able to prescribe minimal amounts of morphine due to bureaucratic restrictions. He is allowed only 50 mg of pain medicine per day. In another country, doctors would typically prescribe more than 2,000 mg for a patient like Vlad.

This story inspires me a lot when I film my own stories.